GR57 etappe van La Roche en Ardenne tot Engreux

De GR57 vertrekt in Barchon en loopt tot in Diekirch (Luxemburg) over 280 kilometer. Er is een Nederlandstalige gids maar die is al een hele tijd niet beschikbaar. Er zijn echter genoeg websites om je te helpen je tocht voor te bereiden.

Na het nodige opzoekingswerk heb ik de etappes onderverdeeld volgens ‘haalbaar met openbaar vervoer’ of niet. Ik opteer er namelijk voor om enkel op stap te gaan met een dagrugzak en geen tent en slaapgerief mee te zeulen. Ik heb daar mijn redenen voor. Het gedeelte La Roche en Ardenne tot Houffalize behoort tot de etappes ‘liefst met meerdere mensen én auto’s’.

gewandeld weekend 13-14 mei 2017
28 kilometer (19 + 9) Op een tweedaagse makkelijk tot Houffalize.

Ik heb afgesproken met Nico en Mieke op de markt in La Roche op vrijdagavond met 2 compagnons. Daar praten we wat bij op een terrasje in het zonnetje, maken we plannen voor het weekend en doen dan ook de nodige boodschappen voor onze BBQ ‘s avonds en voor het ontbijt ‘s anderendaags. Proviand inslaan voor de wandeling op zaterdag is voor ‘s morgens. Na een gróóóte omweg (waarvoor ik de volledige verantwoordelijkheid neem) komen we bij de camping aan, tentjes opzetten aan de oever van de Ourthe en we kunnen eraan beginnen. In deze periode van het jaar is het helemaal niet druk op de camping. Dus geen last van lawaaierige buren. De enige mensen die er ook nog zijn lijken trouwens ook stappers te zijn.

Zaterdag rijden we met 2 auto’s naar Ollomont waar we er één achter laten en met de andere terugkeren naar La Roche om onze eerste etappe aan te vatten. La Roche was trouwens ook de startplaats van een van mijn etappes van de Transardennaise. Maar nu gaan we de andere richting uit. Dit wordt er ééntje van 19 kilometer. Wij hebben ook nog de bescherming afgesmeekt van Berthe, het spook van het kasteel van La Roche. Deze gravin zou het leven verloren hebben nadat ze gehuwd was met de overwinnaar van een duel dat tot doel had de bruidegom aan te duiden om met haar te trouwen. Tijdens de eerste huwelijksnacht werd ze door hem vermoord en sindsdien spookt ze iedere nacht rond het kasteel.

Het eerste stuk gaat vanaf het centrum gestaag omhoog en het blijft maar stijgen, over een kleine 4 kilometer. Dit is een stuk dat veraf ligt van de Ourthe. Daarna volgt een afdaling tot in Maboge, weer bij de rivier. Op deze afdaling zien we een spectaculaire hindernissenparcours voor MTB’ers. Gelukkig moeten we die niet nemen met de fiets. Maar op onze weg moeten we wel geregeld plaats maken voor de deelnemers aan het Belgisch kampioenschap mountainbike. Respect voor deze atleten op dit parcours! Aangekomen aan de Ourthe is het tijd voor een eerste rustpunt op het terras van een soort sporthotel.

We vervolgen een kleine kilometer langs de N860 tot we terug de onverharde wegen op kunnen. Het pad volgt weer de Ourthe en in de volgende meander, na een korte klim, bevindt zich le Cheslé. Dit is een Keltische nederzetting in de bocht van de rivier uit de periode van 8ste tot de 6de eeuw vóór Christus. Aan de toegang tot de lus werd een muur van 6 meter hoog en 1750 meter lang gebouwd als verdediging tegen mogelijke vijanden. Het is zeker de moeite waard om hier even rond te hangen om dit allemaal te bekijken. Deze site behoort tot het cultureel erfgoed van Wallonië.

We wijken niet af van de oever en stappen van de ene meander naar de andere. We kruisen nogmaals de deelnemers aan het MTB-kampioenschap die deze keer de Ourthe over moeten, door het water wel te verstaan.

De volgende bezienswaardigheid is een natuurlijk fenomeen en heet le Hérou. Hiervoor dienen we nog eens goed te klimmen en te dalen. Bovenaan bevinden we ons aan een steile rotswand van zo’n 100 meter hoog boven de Ourthe. Het uitzicht van hier is grandioos. De klim er naartoe is niet altijd even makkelijk en het pad loopt precies ook een beetje overal. Op een bepaald moment kan je ook de steile wand afdalen met hulp van kettingen die aan de rotsen bevestigd zijn. Wij lopen verder langs de bovenkant.

IMG_1425

De laatste klim van de dag leidt ons naar Ollomont, eigenlijk het gehucht Nadrin. Hier staat onze auto geparkeerd dichtbij wat overblijft van het mooie Romaanse Sint-Margarethakerkje uit de 11de eeuw. Errond ligt de kleine begraafplaats ommuurd door een muurtje van leistenen. De GR loopt eigenlijk niet langs dit gehucht maar het is zeker de omweg waard.

IMG_1431

Een versnapering hebben we wel verdiend, in het eerste nabijgelegen café, voor we terugkeren naar onze kampplaats. Vanavond geen BBQ maar een pizza in een pizzeria waar ik toch geen nee kon tegen zeggen: pizzeria Supermario!

IMG_1399

Zondag, zoals het hoort op zondag, ontbijt met koeken en croissants. Gezien onze gebrekkige faciliteiten is het wel zonder koffie maar smaken doet het zeker. Onze kampplaats opruimen en inpakken, dit is alweer onze laatste dag. We nemen de draad op waar we hem gisteren hebben achtergelaten. Hij lag er nog 😉

Onze dagtocht was gepland tot in Houffalize maar gezien mijn pijnlijke rug hebben we er toch maar een paar kilometertjes afgedaan, op hoop van zegen. De nachtrust heeft wel goed gedaan maar hoe lang zal het duren? De eerste paar kilometer zijn de MTB-renners blijkbaar bezig aan de tweede dag van het kampioenschap. We hebben het niet getroffen. Maar echt veel last hebben we er eigenlijk ook niet van.

Langs de oever zien we de werkzaamheden van de bevers en hun dam. Even hun bouwstijl vergelijken met deze van een beetje verderop: de stuwdam van Nisramont. Deze dam is 116 meter lang en 16 meter hoog. Hij creëert een meer van zo’n 47 ha. Je kan er een wandeling maken rond het meer van 12 kilometer. De borden aan de start bij de dam waarschuwen wel om de wandeling niet te onderschatten want het parcours is niet zo gemakkelijk en er zijn veel hoogteverschillen. Tot aan de samenvloeiing van de ‘Westelijke’ en de ‘Oostelijke’ Ourthe (die daarna de ‘Ourthe’ vormen) volgen wij deze wandelroute.

Er volgt weer een flinke klim tot het uitkijkpunt over de samenvloeiing van de Ourthes. Er zijn zelfs trappen voorzien.  Onderweg krijgen we nog mooie zichten op de stuwdam. Vanaf de samenvloeiing volgen we de Ourthe Orientale. Tot aan de plaats waar we volgens de kaart door een doorwaadbare plaats moeten. Maar ondertussen ligt er een (kleine) brug. Hier verorberen we onze lunch om daarna verder te trekken.

We moeten weer de rivier verlaten en komen meer op verharde wegen terecht en in open gebied. Gelukkig is er niet veel, of eigenlijk geen verkeer. De weg leidt ons tot in het dorpje Engreux waar ze er wel een aantal bizarre fonteintjes en andere beeldjes op na houden.

Dit is dan het eerste deel van onze GR57 tocht. Ik kijk er naar uit om het volgende deel te lopen.

Foto-album

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s